بنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521The Analysis of How Identity is Represented in the Discourse of the Western Iranian Study Foundations and Centersتحلیل چگونگی بازنمایی هویت در گفتمان بنیادها و مراکز ایرانشناسی غرب13771312310.22034/is.2024.2026932.1008FAامیررضائیپناهدکترای علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-9247-4929Journal Article20240420In an overview, eight discourses and currents can be identified across<span style="text-decoration: line-through;"> </span>European and American Iranian studies foundations and centers: archaeological-historical, encyclopedia-writing, Linguistics and Persian literature, cultural-artistic, Iranian scientific and academic studies, social, political, and Islamist-philosophical. Each of these discourses and currents is divided into different schools, sub-discourses, and sub-currents and represented by some foundations and centers. This interdisciplinary article aims to represent and analyze the semiotic system, articulation system, and the<span style="text-decoration: line-through;"> </span>identity logic of the discursive environment in prominent western Iranian studies foundations and centers. The focal question is investigating and identifying the concepts and signs that articulate and represent the identity logic of the Western Iranian studies foundations and centers. The focus is on the identity articulation in the system and the discursive logic. The research methodology is based on Essex school’s Semiology (Ernesto Laclau and Chantal Mouffe), and corpus-based method. Therefore, first, the output of the centers and foundations, which has an identity-based nature, is extracted through a significant corpus framework; then, their chain of signifiers, signified, and referents is analyzed. Finally, the identity logic is explained by positive in-group and negative out-group representation framework. According to the findings, most of the foundations and centers have a confrontational stance towards the Islamic Revolution and the Islamic Republic. This other-making is associated with foregrounding ancient Iran and Western democracy in the identity logic, metaphorical environment, and articulation system and varies in a spectrum from agonism to antagonism. The Islamic republic, generally, is not in the foundations and institutions’ chain and logic of equivalence, but rather in their chain and logic of difference. در یک نگاه کلان میتوان هشت گفتمان و جریان را در سطح بنیادها و مراکز ایرانشناسی اروپا و آمریکا شناسایی کرد: باستانگرا- تاریخی؛ دانشنامهنویسی؛ زبانشناسی و ادبیات فارسی؛ فرهنگی- هنری؛ مطالعات ایرانی علمی و دانشگاهی؛ اجتماعی؛ سیاسی و اسلامگرا - فلسفی. هرکدام از این گفتمانها و جریانها به مکاتب، خردهگفتمانها و زیرجریانهای متنوعی تقسیم و ازسوی بنیادها و مراکزی نمایندگی میشوند. مقاله میانرشتهای پیشرو بهدنبال بازنمایی و تحلیل نظام نشانهشناسی، سامانه مفصلبندی و منطق هویتی حاکم بر فضای گفتمانی بنیادها و مراکز ایرانشناسی شاخص در غرب است. پرسش کانونی این است که منطق هویت در گفتمان بنیادها و مراکز ایرانشناسی اصلی غرب در چارچوب چه مفاهیم و نشانههایی مفصلبندی و بازنمایی میشود. صورتبندی هویتی در سامانه و منطق گفتمانی کانون توجه است. روششناسی پژوهش مبتنی بر نشانهشناسی مکتب اسکس (ارنستو لاکلا و شنتال موف) و روششناسی پیکرهبنیاد میباشد. در این راستا، نخست خروجی و برونداد این بنیادها و مراکز که سرشت و ماهیت هویتپایه دارند، در چارچوب پیکره معنادار استخراج، سپس زنجیره دال، مدلول و مصداق آن تحلیل و سرانجام منطق هویتی در چارچوب بازنمایی درونگروه مثبت و برونگروه منفی تبیین میشود. برپایه نتایج، عموم بنیادها و مراکز در وضعیت تقابلی با انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی قرار دارند. این دگرسازی با برجستهسازی ایران باستان و دموکراسی غربی در منطق هویتی، فضای استعاری و سامانه مفصلبندی همراه بوده و در طیفی از اگونیسم تا آنتاگونیسم متغیر است. جمهوری اسلامی عموماً نه در منطق و زنجیره همارزی بنیادها و نهادها که در منطق و زنجیره تفاوت آنها قرار دارد.https://is.iranology.ir/article_713123_e208eeed499144c661704d97e6b6afc6.pdfبنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521Iranology and Iran's Foreign Policy; Capacities and Fields of Interactionایرانشناسی و سیاست خارجی ایران؛ ظرفیتها و زمینههای تعامل386571302210.22034/is.2024.713022FAسید جلالدهقانی فیروزآبادیاستاد گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0000-0003-1055-531Xرضاذبیحیاستادیار گروه مطالعات جغرافیای ایران، بنیاد ایرانشناسی، تهران، ایران0009-0005-8903-442XJournal Article20240114In recent decades, "Iranology" has been proposed as an independent science in academic circles in Iran and around the world. Moreover, after the Islamic revolution, an institution with this title was established in 1997 to advance the goals related to Iranology. All the while, the synergy of "Iranology" with other sciences is one of the most important concerns regarding this field of study. In the meantime, "Foreign policy", as a branch of the relatively nascent science of International relations, is considered an important aspect<span style="text-decoration: line-through;">s</span> of the science of "Politics", whose synergy with Iranology can lead to fruitful results. Based on this, the main question will be raised, how Iranology (as knowledge or the foundation of Iranology) and Foreign policy can mutually improve the levels of official diplomacy and public diplomacy of the country. The research method in this article is descriptive-analytical, and to collect data and information, library and internet sources have been used. Based on the findings of this research, Iranian studies and Foreign policy can improve the levels of official diplomacy and public diplomacy of the country through three concepts, which are: The concept of "Iranology in Foreign policy", with its efforts to solve cognitive difficulties; The concept of "Iranology for Foreign policy" through actions that include facilitating, deepening, and developing various types of diplomacy; and the concept of "Foreign policy for Iranology" through measures such as introducing and supporting the "Iranology Foundation" in the international arena.ایرانشناسی در دهههای اخیر بهصورت دانشی مستقل در محافل دانشگاهی دنیا و ایران مطرح شده است. پس از انقلاب اسلامی، برای پیشبرد اهداف مربوط به ایرانشناسی، نهادی با عنوان «بنیاد ایرانشناسی» تأسیس شد. همافزایی ایرانشناسی با سایر علوم یکی از مهمترین دغدغههای این دانش است. در این میان، سیاست خارجی که شاخهای نسبتاً نوپا از دانش روابط بینالملل و یکی از جنبههای مهم علم سیاست است، در همافزایی با ایرانشناسی میتواند نتایج درخوری در پی داشته باشد. برایناساس، این پرسش اصلی مطرح میشود که ایرانشناسی (بهمثابه دانش یا بنیاد ایرانشناسی) و سیاست خارجی چگونه میتوانند بهصورت متقابل باعث ارتقای سطح دیپلماسی رسمی و دیپلماسی عمومی کشور شوند. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده است و برای گردآوردی دادهها از منابع کتابخانهای و اینترنتی استفاده شده است. براساس یافتههای پژوهش، ایرانشناسی و سیاست خارجی ازطریق سه مفهوم میتوانند باعث ارتقای سطح دیپلماسی رسمی و عمومی کشور شوند که عبارتاند از: مفهوم «ایرانشناسی در سیاست خارجی» با تلاشی که در جهت رفع معضلات شناختی انجام میدهد؛ مفهوم «ایرانشناسی برای سیاست خارجی» ازطریق اقداماتی که شامل تسهیل، تعمیق و توسعه انواع دیپلماسی است؛ و مفهوم «سیاست خارجی برای ایرانشناسی» که با شناساندن بنیاد ایرانشناسی در عرصه بینالمللی و پشتیبانی از آن میتواند مؤثر باشد. https://is.iranology.ir/article_713022_0f396d38db1eb1eb859535b5c1fe8c1c.pdfبنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521The position and Place of Dalal and Dalali in the Qajar Periodجایگاه دلال و دلالی در دوره قاجار668971311910.22034/is.2024.2021571.1003FAزهرهشیرین بخشاستادیار گروه هنر و ادبیات ایران، بنیاد ایرانشناسی، تهران، ایران0000-0001-7174-0397Journal Article20240130Knowing the bazaar and its various aspects can be considered as a very important field in the studies of humanities and social sciences, including Iranology. One of the important aspects of studies in this field is the economic organization and trading system of the bazaar, where different professions and jobs were established and operated in the production, distribution, and service networks of the bazaar. Dalalan are among the active groups in this organization that play an important role in the intermediary operation of distributing goods and services. This<span style="text-decoration: line-through;">e</span> research, considering the history of the long-term presence of Dalalan in the markets of Iran and considering the existence of negative ideas about them at the present time, It is trying to explain and evaluate occupational and social characteristics from a historical point of view and, accordingly, explore the roots of such ideas. Therefore, the main question of the article is aimed at analyzing the presence and economic status of Dalalan in the market distribution system and the social and cultural coordinates of this stratum in the Qajar period. The methodological approach of this research is qualitative, and based on this, the data has been collected using the library-document method. The findings of the article show that despite the fact that Dalalan are far from groups such as traders in terms of status and job base; Among the effective factors in the economic structure of the market, they have been active in various branches of trade. Also, their reputation for bad moral and social traits is not a new phenomenon and has a historical record. In addition, this fame can be considered as a result of their job performance.شناخت بازار و وجوه مختلف آن را میتوان عرصهای پراهمیت در مطالعات علوم انسانی و اجتماعی ازجمله ایرانشناسی دانست. یکی از جنبههای مهم مطالعاتی در این حوزه، سازمان اقتصادی و نظام دادوستدِ بازار است که در آن حرفهها و مشاغل مختلف در شبکههای تولیدی، توزیعی و خدماتی بازار استقرار مییافتند و فعالیت میکردند. ازجمله گروههای فعال در این سازمان که در عملیات واسطهای توزیع کالا و خدمات نقشی مهم داشتهاند، دلالان هستند. پژوهش پیشِرو باتوجهبه سابقه حضور طولانیمدت دلالان در بازارهای ایران و نیز وجود انگارههای منفی درباره آنان در زمان حاضر، درصدد است تا ازمنظری تاریخی به تبیین و ارزیابی ویژگیهای شغلی و اجتماعی و به تبع آن، واکاوی ریشههای چنین انگارههایی بپردازد. ازاینرو، مسئله اصلی مقاله معطوف به واکاوی حضور و جایگاه اقتصادی دلالان در نظام توزیع بازار و مختصات اجتماعی و فرهنگی این قشر در دوره قاجار است. رویکرد روشی انجام این پژوهش کیفی بوده و دادهها با استفاده از روش کتابخانهای- اسنادی گردآوری شده است. یافتههای مقاله نشان میدهد که دلالان با آنکه ازلحاظ موقعیت و پایگاه شغلی از گروههایی چون تجار فاصله داشتند، ازجمله عوامل مؤثر در ساختار اقتصادی بازار بودند و در شاخههای مختلفِ دادوستد فعالیت میکردند. همچنین شهرت آنان به صفات ناپسند اخلاقی و اجتماعی پدیدهای جدید نبوده و سابقهای تاریخی داشته است. این شهرت را میتوان تا اندازه زیادی معلول عملکرد شغلی آنان دانست.https://is.iranology.ir/article_713119_a919af63f9ddabfff4c56241121bac37.pdfبنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521Analysis of the Spatial Structure of Mehri Shrines (Mithraism) in Ancient Iran Based on Archaeological Studiesتحلیل ساختار فضایی نیایشگاههای مِهری (میترائیسم) در ایران باستان به استناد مطالعات باستانشناختی9012271311810.22034/is.2024.2020396.1001FAمسلمرضائیدکترای باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0003-3111-7263حمیدرضاآریانفراستادیار گروه تاریخ، فرهنگ و تمدن، بنیاد ایرانشناسی، تهران، ایرانJournal Article20240117Mehr worship is one of the ancient Iranian rituals, whose history, based on the available documents and information, dates to at least the 4th millennium BC. M. Researchers believe that groups of Aryan tribes introduced this ritual was to Iran and then spread it.<span style="text-decoration: line-through;"> </span>However, there are signs of its very ancient and indigenous history. The influence of Mehrism or in other word, Mehrism was such that some beliefs and customs of Mehrism gradually entered Zoroastrianism with the advent of Zoroastrianism; As in several inscriptions from the Achaemenid era, "Ahuramazda, Mehr and Nahid" have been sworn. Due to the spread of this ritual in different parts of the Iranian plateau and even in Europe, many of its manifestations are still available and can be studied. Therefore, the main question of this article is that how many types of architecture the spatial structure of Mehri (Mithraism) shrines has? The purpose of this research is to investigate and document 14 Mehri shrines in the geographical boundaries of ancient Iran. The current research is based on the historical research method, based on library and field (archaeological) study. The results of the research show that Mehri shrines were built with rocky and underground spatial structure, next to rivers, springs, with cradle arches and, were decorated with star motifs, small openings in the roof and with simple<strong> </strong>decorations.مِهرپرستی یکی از آیینهای کهن ایرانی است که پیشینه آن برپایه اسناد و اطلاعات موجود، دستکم به هزاره چهارم ق. م میرسد. پژوهشگران معتقدند که این آیین را گروههایی از قبایل آریایی به ایران آورده و سپس گسترش دادهاند. نفوذ مِهرپرستی یا مِهرگرایی چنان بود که بعضی از باورها و آداب آن با ظهور زرتشت بهتدریج به آیین زرتشتی وارد شد، طوریکه در چند کتیبه از دوره هخامنشیان به اهورامزدا، مِهر و ناهید سوگند یاد شده است. باتوجهبه گسترش این آیین در نقاط مختلف فلات ایران و حتی اروپا، بسیاری از مظاهر آن همچنان موجود و قابلمطالعه است. مسئله اصلی این پژوهش چگونگی معماری و ساختار فضایی نیایشگاههای مِهری (میترائیسم) است. بهاینمنظور چهارده نیایشگاه مِهری در محدوده جغرافیایی ایران باستان بررسی و مستندنگاری شده است. روش پژوهش تاریخی و براساس مطالعات کتابخانهای و میدانی (باستانشناختی) است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که نیایشگاههای مِهری ساختار فضایی صخرهای و زیرزمینی دارند و در کنار رودخانهها و چشمهها ساخته شدهاند. طاقهای این نیایشگاهها گهوارهای و مزین به نقوش ستارگان است و در سقف آنها روزنههایی کوچک با تزئیناتی ساده وجود دارد.https://is.iranology.ir/article_713118_210895580077359bf20e70573da01374.pdfبنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521The Saljukid Fovernment's Role in the Economic Prosperity of the Kerman Province's Cities in the 5th and 6th Centuries AHنقش حکومت سلجوقی در رشد اقتصاد شهرهای ایالت کرمان در سدۀ 5 و 6 هجری قمری12314371312110.22034/is.2024.2021458.1002FAنجمهملکپوردکترای تاریخ ایران دورۀ اسلامی، پژوهشگر گروه مطالعات ایرانشناختی، بنیاد ایرانشناسی، تهران، ایران.0009-0007-0355-733XJournal Article20240128The Saljukid period is one of the most prominent eras in Iranian urban and economic history; as the formation of the economic foundations and urbanization of the contemporary age goes back to this fundamental and foundational experience in the sociopolitical history of Iran. Saljukids’ nomadic lifestyle resulted in a change in land use and social organization in areas under their control and created new land ownership systems. Gradually, with the establishment of security in communication routes, trade flourished, and subsequently population centers were formed, and cities and provinces grew and prospered because of good economic conditions. This article studies and analyzes how the Saljukids’ rule played a role in the economic growth of the Kerman province of 5<sup>th</sup> and 6<sup>th</sup> century AH, through utilizing the descriptive-analytic method. The findings of the research show that a chain of factors such as the extent of the territory of the Saljukids of Kerman, having two capitals, diverse climate, its dominance on Kerman-Baluchestan communication roads, and the prosperity of the south-north trade route in this period resulted in a different economic and urban development trend for Iran’s southern provinces. Many cities and provinces saw significant economic growth subsequently new population centers were created and thus the Saljukid rulers attended to administrative divisions and bureaucratic systems more carefully.یکی از ادوار تأثیرگذار در تاریخ اقتصادی و شهری ایران، دورۀ سلجوقیان است، زیرا شکلگیری بنیانهای اقتصادی و شهرنشینی عصر حاضر به این تجربۀ اساسی و بنیادی در تاریخ اقتصادی و اجتماعی ایران بازمیگردد. سبک زندگی کوچنشینی سلجوقیان باعث تحول در بهرهگیری از زمین و سازمانبندی اجتماعی در مناطق تحت سلطۀ آنها شد و نظامهای جدید مالکیت ارضی را بهوجود آورد. بهتدریج با برقراری امنیت در مسیرهای ارتباطی، تجارت شکوفا شد و به تبع آن، کانونهای جمعیتی شکل گرفت و شهرها و ولایات بهواسطۀ شرایط اقتصادی مناسب رشد و ترقی یافتند. در مقالۀ حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی، چگونگی نقش حکومت سلجوقیان در رشد اقتصاد ایالت کرمان در سدۀ پنجم و ششم هجری قمری مطالعه و واکاوی شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد، زنجیرهای از عوامل گوناگون همچون گستردگی قلمرو سلجوقیان کرمان، دو پایتختی بودن این حکومت، تنوع اقلیم، سلطۀ این حکومت بر راههای ارتباطی کرمان - بلوچستان و رونق مسیر تجاری جنوب به شمال در این دوره سبب شد ایالتهای جنوبی ایران ازلحاظ توسعۀ شهری و اقتصادی روند متفاوتی داشته باشند. شهرها و ولایات بسیاری رشد اقتصادی قابلتوجهی کردند و در پی آن کانونهای جمعیتی جدیدی ایجاد شد و حاکمان سلجوقی با دقت بیشتری به تقسیمات کشوری پرداختند و به نظام اداری رسیدگی کردند.https://is.iranology.ir/article_713121_32b8fe3f027896b0acdf55fd0e521c9c.pdfبنیاد ایران شناسیمطالعات ایران شناسی۲۴۷۶_۲۹۸۹8120240521Iranian Cultural Identity; As Narrated by the Ethnographic Museumهویت فرهنگی ایرانی؛ بهروایت موزه مردمشناسی14416771312210.22034/is.2024.2026213.1007FAمینوسلیمیاستادیار گروه مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-9395-7893Journal Article20240408Iranian culture is an enduring and sustainable culture and the main factors behind this endurance are three characteristics: flexibility, cultural interaction, and ultimately, cultural identity. These factors have contributed to the national cohesion of Iranians despite the diversity and plurality present in today's society. The museum is a mirror of a society's self-awareness and the dynamism of its culture over time and through the passage of historical events. The ceremonial character of the museum is accompanied by the reflection of the culture and civilization of a land over time. Therefore, the most prominent museums in the world can be found in lands that have placed great value on the knowledge of culture and the self-awareness that emerges from it, and consider the position of the museum to be very important in educating and increasing people's self-awareness about their history, civilization, culture, identity, and homeland. Ethnographic museums in Iran, are meaningful places for presenting and displaying the Cultural Identity of Iran, which operate in a symbolic manner. The present article, adopting the method of oral history and in-depth interviews, and analyzing the themes of the findings, attempts to achieve an understanding of the role of ethnographic museums in shaping the cultural identity of Iran. The findings obtained are presented in the form of several major concepts, such as ethnographic museum as: A space for recalling Iranian culture; Diversity, authenticity, and endurance of Iranian cultural characteristics; The museum of Iranian culture, the museum of Iranian life; A historical and cultural institution; The flow of life, a texture-oriented arrangement; A center for anthropological research on Iran; The cultural elevation of Iranian society; And the main theme emerging is ethnographic Museum: A space for identity formation and shaping the cultural identity of Iran. These concepts show that the Ethnographic Museum plays an undeniable role in displaying the cultural identity of Iranian society, and it leads to the production and representation of national identity, increased historical awareness, and the intensification of a sense of ethnic and national belonging among Iranians.فرهنگ ایرانی، فرهنگی مانا و پایدار است و از عوامل اصلی این ماندگاری، سه ویژگی انعطافپذیری، تعامل فرهنگی و درنهایت هویت فرهنگی است که به رغم تنوع و تکثر موجود در جامعه امروزی به انسجام ملی ایرانیان کمک کرده است. موزه، آیینه ای از خودآگاهی یک جامعه و پویایی فرهنگ آن در گذر زمان و عبور از رخدادهای تاریخ است. خصلت آیینگی موزه، با بازتاب فرهنگ و تمدن یک سرزمین در طی زمان همراه است. ازاینرو، برجسته ترین موزههای جهان را می توان در سرزمینهایی یافت که به علم شناخت فرهنگ و خودآگاهی برآمده از آن بهایی فراوان داده و جایگاه موزه را در آموزش و افزایش خودآگاهی انسانها دربارة تاریخ، تمدن، فرهنگ، هویت و سرزمین خود بسیار مهم میدانند. موزه های مردمشناسی در ایران، مکان هایی معنادار برای ارایه و نمایش هویت فرهنگی ایران هستند که بهصورتی نمادین عمل می کنند. مقاله حاضر با اتخاذ روش تاریخ شفاهی و مصاحبه های عمیق و تحیل مضمون یافته ها تلاش دارد به فهمی از نقش موزه های مردم شناسی در شکل دهی به هویت فرهنگی ایران دست یابد. یافتههای بهدست آمده در قالب چندین مفهوم عمده مانند (موزه مردم شناسی؛ فضایی برای یادآوری فرهنگ ایرانی، موزه مردم شناسی؛ تنوع، اصالت و ماندگاری ویژگی های فرهنگی ایرانی، موزه مردم شناسی؛ موزه فرهنگ ایرانی، موزه زندگی ایرانی، موزه مردم شناسی؛ نهادی تاریخی- فرهنگی، موزه مردم شناسی؛ جریان زندگی، آرایش بافتمحور، موزه مردمشناسی؛ خاطره جمعی ایرانیان، موزه مردم شناسی؛ مرکزی برای پژوهش مردم شناختی از ایران و موزه مردم شناسی؛ تعالی فرهنگی جامعه ایرانی) و یک مضمون اصلی (موزه مردم شناسی؛ فضایی برای هویتبخشی و شکلگیری هویت فرهنگی ایران) ارایه شدهاند. این مفاهیم نشان می دهند که موزه مردم شناسی نقشی انکارناپذیر در نمایش هویت فرهنگی جامعه ایرانی دارد و سبب تولید و بازنمایی هویت ملی، افزایش آگاهی تاریخی، تشدید حس تعلق خاطر قومی و ملی در میان ایرانیان می شود. https://is.iranology.ir/article_713122_60761227fb7ed70e7d097de57b87e079.pdf