خوانش داستانی از کلیله و دمنه با رویکرد بینامتنیت و گفتمان

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسنده

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران- جنوب. پژوهشگر بنیاد ایرا نشناسی

چکیده

دوره غزنوی یکی از دوره های مهم زبان و ادبیات فارسی است. در این دوره، متون بسیاری تألیف یا از زبان های دیگر ترجمه شدند که در ادبیات فارسی ماندگار گردیده و در متون دوره های پس از خود نیز تأثیرگذاشته اند. کلیله و دمنه از جمله متون فاخر این دوره به شمار می رود. با خوانش این متن کهن با رویکرد بینامتنیت و گفتمان، می توان تأثیر این کتاب را در متون پس از آن بررسی کرد. گفتمان های حاکم در یک متن لایه های پیدا و پنهان یک جامعه را در زمان تألیفشان بازتاب می کنند. در این پژوهش، با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی نظریه بینامتنیت ضمنی و تحلیل انتقادی گفتمان، در داستان «درودگر و زن او و دوستگان زن » از کتاب کلیله و دمنه پرداخته شده است. یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که تحلیل عناصر این داستان می تواند پیوندهای بینامتنی و گفتمان های حاکم در آن را نمایان سازد و موجب مشخص شدن وجوه جامعه شناختی در آن شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Intertextual and Discourse Approach to the Reading of a Story in Kalīla and Demna

نویسنده [English]

  • Zohreh Dowlati
PhD candidate of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, South Tehran Branch, Researcher at the Iranology Foundation
چکیده [English]

The Ghaznavid era marks one of the important periods of Persian language and literature. Several of the books which were written and translated during this period turned into masterpieces in the field of Persian language and literature and affected many of the texts and books that were written after them. One of such invaluable books is Kalīla and Demna. The author suggests that through following an intertextual and discourse approach to the reading of this ancient book, one can examine its effects on the books which were composed later. In fact, the dialogs in a text reflect the visible and hidden layers of a society at the time of its writing. Following a descriptive-analytic method and based on critical discourse analysis, this study investigates the story of “The Carpenter, his Wife, and her Friends” in Kalīla and Demna in the light of the theory of implied intertextuality. The findings of the study demonstrate that the analysis of the elements
of this story can reveal the intertextual ties and dominant dialogs therein and specify its sociological aspects.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Intertextuality
  • discourse
  • Ghaznavid Era
  • Kalīla and Demna
  • Marzbān-nāma